Sevgili blogumu bu sene öksüz bıraktım. Yazmadım ya da yazamadım.

Biraz garip bir seneydi 2011 benim için. İşsiz kaldım, iş aradım ve yeni bir ortamda çalışmaya başladım. Evet güzel bir değişiklik oldu. Yoğunluğu da beraberinde getirse bile.

2012'den ben de herkes kadar umutluyum. Daha az karmaşık olsun bir kere, zorlamasın 2011 kadar insanı. Alt üst etmesin hayatını birden kimsenin.

Güzel bir yıl olsun kısaca. Bol vaktim olsun ve izlediğim, okuduğum, deneyimlediğim her şeyi paylaşabileyim.

Herkese sağlıklı, bol paralı, şanslı ve keyifli bir yıl dilerim.

Html5 peşinde insanlar ne yapıyor, bu teknolojiyi nasıl kullanıyor keşfine çımışken, güzel bir tasarım ve uygulamanın içine gizlenmiş güzel bir müzik çıktı karşıma. Gerçekten başarılı bir iş.

More Hazards More Heroes / Dyin' Ain't For Death
http://morehazards.com/

31 Yaşındaki Adrianne Animal Planet'de izlediği Amerikan Tüysüz Terrier cinsi köpeği çok beğenir. Satın almak için hayvan barınağına gitmek ister. Ablasının kocası Haydar'dan kendisine eşlik etmesini rica eder.

Ablası ve Haydar ailesinin izin vermemesine rağmen evlenip Türkiye'ye yerleşirler. Adrianne ilk olarak ablasının fotoğraflarından görüp çok sevdiği bu ülkeye ziyarete gelir. Kendi ülkesinden sonra burası gözüne çok ateşli görünecektir. Bir süre burada yaşamaya karar verir.

Adrianne sarışın ve çok güzel bir hatundur. 31 yaşında olmasına rağmen yaşını hiç göstermez ve hâlâ liseli zannedilir. Mini etek giymeyi çok seven Adrianne sık sık eniştesi Haydar tarafından 'Baldız naptın?' tepkisiyle karşılaşsa da sıcak havalarda etek giymekten vazgeçmez.

Ablası evlenip çoluk çocuğa karıştıktan sonra şişmanlamıştır. Fakat Adrianne çıtır görüntüsüyle bile kendine henüz bir partner bulamamıştır. Nefesleri kesen güzelliği erkeklerin ona yaklaşmasını zorlaştırmaktadır ve fakat Adrianne mutlu olduğunu söyleyip çevresine bu durumdan sıkıldığını bir türlü itiraf edemez. Tek kusuru küçük göğüsleridir ki bu sorunu da büyütücü sütyenlerle çözmektedir.

Adrianne bunları düşünürken, Haydar sözleştikleri saatte buluşma yerine gelir. Tüm bu özelliklerine rağmen Adrianne'ya yan gözle bakmayan Haydar, ablasına deli gibi aşıktır.

Hayvan barınağına ulaşan ikili, Adrianne'nin arabadan inerken frikik vermesinden sonra kısa bir tartışma yaşar. Çıplak bacakları barınağın tüm çalışanlarını etraflarında toplamaya yetmiştir. Kalabalık bir çalışan escortu eşliğinde köpeklerin bulunduğu yere varırlar.

Adrianne istediği köpeği bulmuştur, görür görmez aşık olur. Aralarında gizli bir bağın oluştuğuna inanmaktadır. Üstelik bu köpek belgesel kanalında izlediği köpek değildir. Yerli cins bir köpek olan bu Sivas kangalı yavrusunu almaya karar verir. Haydar, 'Baldız, bu köpekler yetişkin olduklarında çok büyür. Evde bakamazsın' diye uyarsa da Adrianne ona kulak asmaz.

Dönüş yolunda saçlarını rüzgar savururken, kucağında köpeğiyle oturan Adrianne bahçeli bir eve taşınmaya karar verir. Şimdi geriye sadece bu küçük ve güzel hayvana bir isim bulmak kalmıştır. Yasak olan bu hikayede aklından Beat, Fire, Girl-ki köpek dişidir-, Gey, Gay, Nubile, Got gibi isimler geçmektedir. Ve artık yalnız değildir.

Not: Bu kelimeler beni zerre kadar alakadar etmese de sansür ve yasaklar çok ilgilendirmekte. Nasıl bir zinhiyet 'yasak' kelimesini yasaklar anlayamıyorum. Hikaye tamamen kurmaca ve yasak kelimeler üzerine kurulmuştur. Gerçek kişi ve olaylarla bir alakası yoktur.

İlgili Haberler:
http://haber.gazetevatan.com/Haber/374083/1/Gundem
http://www.webrazzi.com/2011/04/27/btk-alan-adi-teblig/

Gone with the Woman (Tatt av kvinnen) yani Kadın Gibi Geçti 2007 yapımı bir Norveç filmi. Başrol oyuncusu The Bothersome Man filminden hatırladığımız Trond Fausa Aurvaag. Yönetmeni ise Petter Næss.

Bütün hikaye isimsiz bir adamın etrafında dönüyor. Norveç gibi sessiz bir ülkenin sessiz bir bireyinin hayatının bir kadın tarafından istila edilmesi filmimizin ana teması. İşgalcimizin adı Marianne. Kızıl saçlı, öğrenci ve adamın evine gidip sürekli konuşuyor. Her gün eve gelmeye başlıyor, üstelik yatmaya yakın saatlerde.

Bir gün babası hakkında konuşan Marianne'e öneride bulunan kahramanımız artık kadının hayatına müdahil oluyor. Sonrasında hata yaptığını anlasa da bu geri dönüşü olmayan yolda Marianne'e sırılsıklam aşık olmaya karar veriyor. Bu kararla birlikte ilişkileri başlıyor ve Marianne sarı komodiniyle birlikte adamın evine taşınıyor.


Film melankolik bir havada fakat eğlenceli. Komik evet ama kahkahalar atmayı beklemeyin. Yüzyıllardır birçok filmin temasını oluşturan kadın-erkek ilişkisini başka bir boyutta anlatmakta. Kadınların dominant tarafları, erkeğin hayatına yön vermesi ve sonra çıkıp gitmesi, hiçbir şey olmamış gibi geri gelebilmesi ve bütün bunların erkekler üzerinde bıraktığı hasar.


Havuz-sauna sahnelerinde dönen muhabbet görülmeye değer. Bir grup peştamelli adam kan ter içinde ilişkiler üzerine yorum yapıyor.

Küçük şeylerle büyük hayallerin peşinden koşan isimsiz bir adamın hikayesi.

Radiohead'in 2011'de albüm çıkaracağından haberdardım. Fakat bu kadar erken beklemiyordum açıkcası. Sürpriz oldu, çok güzel oldu.

Grup yine bir ilke imza atarak albümü dünyanın ilk gazete albümü olarak tanıttı. "The King of Limbs" adını taşıyan albümde neler var derseniz www.thekingoflimbs.com adresini ziyaret edebilirsiniz.

19 Şubat yani yarın itibari ile de albümü Radiohead'in resmi sitesinden indirebiliyoruz...

Bugün ilk videoları "Lotus Flower"ı yayınladılar. Thom Yorke'un dansı beni de şaşırttı. Çok yadırgadım ilk başta üst üste 3 kez izledim. Thom Yorke bütün vücudunu müziğin ritmine öyle bir bırakmış ki dans etmiyor adete trasnta... Sonuç olarak bayıldım, aptal aptal sırıtarak izledim videoyu. Pek tabi güzel bir iş çıkarmışlar, ışık kullanımı çok başarılı... Klibe kitlendik vesselam ama asıl güzel olan şarkı tabi. İyi seyirler!

Radiohead - Lotus flower (reedition) from Fredius Darde on Vimeo.

Bir önceki yazıda çok adı geçti Gogol Bordello'nun, es geçmeyelim. Pala Tute adlı acayip enerjik ve muhteşem şarkılarına yakışır bir video hazırlamışlar. Keyifli, kıpır kıpır, enerjik, çingene ruhlu...

"Pala Tute" Gogol Bordello from Alexey TEREHOFF on Vimeo.

Gezmeyi sevdiğimden olsa gerek yol hikayesi deyince akan sular durur, güzel görüntü ve müziklerle de süslenmişse film benim için daha da keyifli olur. Everything is Illuminated böyle bir filmdi. 2005 yılında Apple'dan fragmanını izlemiş ve Türkiye'ye geldiğinde en kısa zamanda izlemek için kendimi şartlamıştım. En kısa zamandan kastım o zamanlar 6 yıl değildi elbet.

Evet filmi rötarlı olarak izleyebildim. Tam beklediğim gibi bir film çıktı, ne eksik ne fazla.

Yüzüklerin Efendisinden tanıdığımız Mr.Frodo Elijah Wood ve Gogol Bordello adlı güzide grubun üyesi Eugene Hutz başrollerde. Ben grubu severek dinlerdim ve fakat üyelerinden hiçbirini yolda görsem tanımazdım. Filmde hepsini gördük. Bkz. Tren istasyonundaki karşılama sahnesi. Rock'n Coke'a da gelmişlerdi zamanında. Soundtrack de oldukça başarılı.

Neyse, konumuza dönersek yazının başlangıcından çok neşeli bir film izlemişim gibi hissettirdim büyük ihtimalle. Yanıltmak istemem eğlenceli olduğu kadar hüzünlüydü. Özellikle ikinci yarısında fena olabilirsiniz.

Hikayemiz Amerikalı bir Yahudi olan Jonathan'ın yani Jonfen'in köklerini aramak istemesi sebebiyle Ukrayna'ya seyahatini anlatıyor.

Jonathan'a yolculuğunda eşlik edenler, tercüman Alex, kendini kör zanneden büyük babası ve büyük babasının geri zekalı rehber köpeği Sammy Davis Jr.Jr.'dır. Büyükbaba Yahudilerden nefret eder, Alex tarihten bihaberdir. Sammy Davis Jr. Jr.'ın fotoğrafı aşağıda. Filmin en masum karakteri...



Jonathan ise unutmamak için koleksiyon yapan, et yemeyen, Yahudi asıllı bir Amerikalıdır. Ekip için tuhaftır, farklıdır. Unutmamak istemesi bile unutmak isteyen insanları derinden sarsar.

Aradıkları kasaba olan Trachimbrod'un Ukrayna'da yerini kimse bilmez ya da orada neler yaşandığını. Alex'in eskiden Ukraynalıların Yahudilere kötü davrandığını öğrendiğinde şaşırması bize zaten özetliyor durumu. Kötü olayları unutuyoruz, hatırlamak istemiyoruz, derinlere gömüyoruz. Bazen de reddetmek zorunda kalıyoruz kimliklerimizi. Sırf dışlanmayalım, hayatta kalalım diye kendimiz olamıyoruz.

Çok fazla işlenen bir konudur sinemada Nazi katliamı. Everything is Illuminated bunu diğer filmlerden daha naif yapmayı başarmış. Savaş yok, SS subayı yok. Sadece geride bıraktıkları, insanlar üzerindeki etkilerini görüyoruz. Güzel görüntüler ve müzikler eşliğinde geçmişe yolculuğa çıkıyoruz.



Bu yazıyı 1 haftadır yazmaya çalışıyorum. Bugüne denk geldi tesadüfen. Birleşmiş Milletler 2005'te 27 Ocak'ı Uluslararası Yahudi Soykırımı Kurbanlarını Anma Günü ilan etmiş. Ben de bu şekilde anmış oldum.

NOT: İsrail devletinin bu olayı siyasallaştırması, bu katliamı hafife almanın bahanesi olamaz elbette.

Filmden Alıntı:
Yol üstünde yıkık dökük binaları gören Jonathan ve Alex arasındaki diyalog aşağıdaki gibi gelişir. Arkasında iz bırakan terkedilmiş binalara karşı.
jonathan- Bu nedir?
Alex - Sovyetler.
jonathan - Burada ne oldu?
Alex - Bağımsızlık.