2009 yapımı "El secreto de sus ojos (The Secret in Their Eyes)" ülkemizde "Gözlerindeki Sır" olarak gösterime girmiş. Arjantin - İspanya ortak yapımı filmin yönetmeni Juan José Campanella.

Film aynı karakterler üzerine dönen iki ayrı dönemde geçmekte. Esas oğlan Benjamin Esposito hukuk bürosunda çalışan evrak işleriyle uğraşan bir memurdur. 1974 yılında yaşanan bir tecavüz ve cinayetin incelenmesi için olay yerine gönderilen Esposito, olaydan epeyce etkilenecektir. Yasalarda ki çapıklıklar, el altından yürütülen kirli politik işler sürüp giderken, bir kadının tecavüz edilip ölüdürülmesi ve sadece katilin yakalanmasını isteyen kocasının dramı açıkcası kimsenin umrumda değildir.


Espesito, aslında tam da geride kalan kocanın karısına olan aşkından etkilenir ve olayın çözülmesi için yardım eder. Katilin kim olduğunu da bulurlar ve fakat yakalamaları biraz zahmetli olacaktır.

Sonunda yakalarlar yakalamasına ama katil devlet tarafından kirli işlerini yaptırmak üzere serbest bırakılmış, üstüne üstlük silahlandırılmıştır. Bu olayın sonunda savcıya giden Espesito ve amiri Irene bu sisteme karşı koyamayacaklarını anlarlar. Bir kadına tecavüz edip öldüren adam dışarıdadır ve bu çok doğal görülecektir.

Devletin bu adi suçluları kendi pis işleri için kullanması bize de çok uzak değil. Devlet adına muhbirlik yapanlar, cinayet işleyenler ve devletin etkisiz hale getirmek istediği ideolojilere zarar verenler salınıverir. Ön kapıdan girip arka kapıdan çıkarılan suçlular.


Diğer dönem ise 1999 yılı. Esposito emekli olmuştur, yalnızdır ve bir türlü unutamadığı bu hikayeyi kitaplaştırmak ister. Ama parçalar eksiktir, bir kere olayın sonunu bilmemektedir.

Espesito hikayeyi tamamlamak için, 25 yıllık kayıp zamanda neler oluğunu öğrenmek zorundadır. Bunu araştırırken kendi kayıp 25 yılı ile de yüzleşmek zorunda kalacaktır.

Aşk, dram, gizem, arkadaşlık, intikam, gerilim, tutku ve politika filmin ana başlıkları diyebiliriz. Tutku bu saydıklarım içinde en önemlisi bittabi.

Heneke'nin White Ribbon'u ve A Prophet gibi güçlü rakipleri de geride bırakakarak, en iyi yabancı film dalında Oscar'a layık görülen The Secret in Their Eyes kurgusu, abartısız anlatımıyla benim kalbimi çaldı.

Filmden alıntıdır:
Bir erkek her şeyini değiştirebilir. yüzünü, evini, ailesini, kız arkadaşını, dinini, tanrısını... yine de değiştiremeyeceği bir şey var benjamin. tutkularını değiştiremez!

Heberler Türkmax'te hafta içi her gün 19:45'te yayınlanmakta. Levent Kazak'ın yazıp yönettiği Heberler'de kadro Mehmet Ali Alabora, Serhat Mustafa Kılıç ve Mahir İpek'ten oluşuyor. Mehmet Ali Alabora (Sivgili Mimiit) anchorman, Serhat Mustafa Kılıç spor spikeri ve Mahir İpek'te muhabir. Serhat Kılıç Heberler'in dış sesi aynı zamanda. Çok yetenekli, sırf kendisi için izlettirebilir programı o derece.

Günümüzde haber kanallarının sayısı epey fazla. Her akşam aynı konu sanki anlaşmışlar gibi her kanalda tartışılmakta. Yorumcular desen dizi oyuncularından daha popüler artık. Dizi izleyenleri aşağılayan zihniyet her akşam bu tartışma programlarını izliyor en nihayetinde. Sanki haber kanallarını izlemek bireyi entellektüel ve diğerlerinden üstün yaparmış gibi bir hava estiriliyor. Neticede o kanal da reyting sistemine bağlı reklamla geçinen ve belli kişilerin kontrolünde... Televizyon izliyosun iyisi, kötüsü nedir ayrıca. Eğlence kutusu değil midir?

Haberlerde de televizyon bize ne verirse onu izlemek zorundayız. Seçtikleri haberleri duyurup duyurmamak haber müdürlerinin insiyatifinde. Çok yönlü haber almak istiyorsak internet şart.

"Heberler" klişe olan tüm haber stüdyosu durumlarıyla bir güzel dalgasını geçiyor. Kinayeli haberler bazen siyasi mesaj veren heberlere de dönüşebiliyor. Taşı gediğine koymaktan çekinmiyor.

Programın kendisi kadar kapanışları da güzel. Haberler bitince stüdyo ışıkları kararır ve jenerik akarken, ortamda hummmalı toplanma çalışması başlar ya Heberler ekibi bu bölümde oldukça rahatlıyor. Dün fotoğraf çektiriyolardı mesela:)

Şöyle bir facebook sayfası varmış, eklenen videoları izleyebilirsiniz. http://www.facebook.com/heberler

13. Uluslararası 1001 Belgesel Film Festivali bu cuma yani 29 Ekim'de başlıyor. 4 kasım'a kadar sürecek olan etkinliğin gösterim mekanları Nazım Hikmet Kültür Merkezi, Tarık Zafer Tunaya Kültür Merkezi, Muammer Karaca Tiyatrosu ve Goethe Entitüsü.

Festival kapsamındaki bütün gösterimler ücretsiz!

Detaylı bilgi için: www.1001belgesel.net

İyi seyirler!

Álex de la Iglesia ile tanışman tv'de, yanılmıyorsam cnbc-e'de "Halkımız avanta peşinde" çevirisiyle "La comunidad" filmini tesadüfen izlememle oldu. Bu matrak filmi araştırıp kaynağından başka filmler çıkarmak şart artık.


Crimen Ferpecto, ingilizce çevirisyle Perfect Crime , 2004 yapımı bir Álex de la Iglesia filmi. Tür olarak Komedi, suç ve korku olarak tanıtılmış. İnanın daha fazlası var. Absürtlük, eleştiri, sosyal mesaj, aksiyon, heyecan...

Filmi tek kelimeyle özetlemem gerekseydi eğer, modern zamanda insan, insan ilişkileri, toplum ve dayatılmış tüm ögeler üzerine absürt bir suç komedisi derdim. Çok güleceğinizi garanti ederek tabi.

Neyse ki bunu yapmak zorunda değilim ve filmden uzun uzun bahsetmek istiyorum.

Rafael González Madrid'in en büyük alışveriş merkezinin kadınlar bölümünde satış görevlisi olarak çalışmaktadır. Kadınlarla arası oldukça iyi olan Rafael, her şeyin en iyisini isteyen, yaşam standartlarını yükseltmek için elinden geleni yapan ve lüksü oldukça seven bir adamdır. Tüketim toplumunun ideal insan tanımlası eminim Rafael'dir.

Mağaza müdürünün ölmesiyle erkek bölümünde çalışan Don Antonio ile arasında kıyasıya bir rekabet başlar. En çok satışı yapan yeni müdür olacaktır. Alışveriş merkezinde doğan ve orada ölmeye kararlı olan Rafael son anda kaybeder.

Don Antonio artık yeni mağaza müdürüdür. Tartıştıkları bir anda Rafael kazayla Don Antonio'yu öldürür. Ve elbette cinayeti bir kadın görmüştür.

Rafael yaşama amacı ve ideallerinin topyekün tersinde olan bu şahitle yaptığı suç ortaklığına ne kadar dayanacaktır? Şahit Rafael'den ne talep eder? Filmin bundan sonrası çok daha komik ilerlemekte.

Álex de la Iglesia, filmde insana oldukça eleştirel bir gözle bakar. Aç gözlülük, kibir gibi insanı itici yapan detayları, dayatılan ideal insan modelini, modayı , güzel ve çirkini algılama biçimimizi eleştirir. Ve bütün bunları güldürerek, olabildiğince doğal yapar.

Klişe olacak biliyorum ve buna rağmen söylüyorum güldürürken düşündürdü:) İzleyin.

Filmden notlar:

Kadınlar bölümünden manken gibi kadınları kovup, normal kadınları işe alınca satışlar %20 artar.

Erkekleri yönlendirmek gerekir çünkü hayatta ne istediklerini bilmezler.

Eğer toplumun idealindeki görüntüye sahip değilseniz ilk kelepçelenen siz olursunuz.

Ve moda palyaço olmayı gerektiriyorsa eğer palyoça olabilirsiniz.

Goldfrapp'ten geliyor Ooh La La.

Goldfrapp - Ooh La La by Duygu_

Çok sevgili Arcade Fire son albümünden We Used To Wait şarkısına HTML 5 ve Google Streetview teknolojisini harmanlayarak şahane bir klip yapmış.

HTML 5 teknolojisinin şimdilik tek destekçisi olan Google Chrome'u açıp aşağıdaki adresi girin ve arkanıza yaslanın. Bilgisayarınızın sesini açmayı da ihmal etmeyin.

www.thewildernessdowntown.com

Maalesef Türkiye'de Streetview olmadığından kendi geçtiğim sokaklardan izleyemedim. İsterseniz Streetview olan bir şehir ismi girebiliyorsunuz.

Şarkı, görüntüler, senkron uyumu harika. Umut verici olan diğer bir konu ise HTML'in vardığı son nokta. Gelecekte Flash'a ihtiyaç duymadan uçucaz, kaçıcaz anlaşılan.

Yaşları 7 ila 12 arasında değişen bir grup çocuk; olası bir atom bombası saldırısından korunmaları için güvenli bir yere götürülürken, uçağın düşmesiyle kendilerini bir adada bulurlar.

12 Yaşında bir adaya düştüğünü ve etrafında hiç yetişkin olmadığını farkeden Ralph çok mutlu olur. Karizmatik ve güzel bir çocuk olan Ralph deniz kabuğunu öttürebildiği için lider seçilir. İlk toplantılarında tüm çocuklar bu adada çok eğleneceklerinden hem fikirdir. Mercan Adası gibi, Hazine Adası gibi...

İlk başlarda demokratik kararlar alabiliyorken, zaman ilerledikçe çocuklara yerleşen korku onları güçlü bir liderin(Jack) arkasına sığınıp kabile yönetimine geçmeye zorlayacaktır. Uygarlık ve ilkellik arasında ki o ince çizgi kaybolur. Avlanır, kan döker ve çılgın kabile dansları yaparlar. Medeniyetin beşiğinde(!), İngiltere'de iyi eğitim almış zengin aile çocuklarından bahsediyoruz. Kenar mahalleli, kör denecek kadar gözleri görmeyen, astımlı ve şişman bir çocuk olan Domuzcuk(Piggy) içlerinde en aklı başında olan çocuktur. Kimsenin önemsemediği Domuzcuk, düzeni oluşturma ve kurma konusunda aciliyet arz eden işlerin yapılmasını sağlar. Bir nevi medeni dünya ve insanlığın temsilidir.

İngiliz yazar William Golding'in 1954 yılında yazdığı Sineklerin Tanrısı(Lord of the Flies) iyi ile kötünün insanın içinde doğuştan varolduğunu, güçsüzlerin güçlüler tarafından yönetildiğini ve zayıf olanların kötü olsa da güçlüden yana olabileceğini tüm çıplaklığıyla ve doğallığıyla anlatan nobel ödüllü bir roman.

Yetişkin dünyanın baskısından ve koruyuculuğundan uzakta; medeniyet denen kültürün; hakimiyet, ego, benlik ve hayatta kalma duygularının çatışmasıyla nasıl da yıkılabileceğini anlatır. İnsani değerlerin ne yaşla ilgisi vardır, ne ırkla ne de eğitimle. Adada tüm bunlar yaşanırken dış dünyada da acımasız bir savaş devam eder.

Golding, Mercan Adası'ndan yola çıkarak bu olabilitesi yüksek hikayeyi kurgulamıştır. Hatta baş karakterlerin (Ralph ve Jack) isimleri de aynıdır. Tek farkla Sineklerin Tanrısı kötümser bir kitaptır.