İsveç etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
İskandinav Usulü Vampir Hikayesi: Let the Right One In
sözde yazar

Let the Right One In (Gir Kanıma), 2008 İsveç yapımı bir dram. Vampir temalı olduğundan insanda korku filmi beklentisi yaratsa da asıl anlatılmak istenen aşk ve fedakarlık. Herşeye rağmen!
Kostümler ve atmosferden hikayenin 80'lerde geçtiğini düşünüyoruz. Tarihle ilgili en net bilgiyi ise Komünist Partisi Başkanı Brejnev'in adının geçtiği haberden anlıyoruz.
Başrolde 12 yaşındaki Oskar (12 sene, 8 ay ve 9 gün) ve uzun zamandır 12 yaşında olan Eli var.
Oskar içine kapanık, arkadaşlarından şiddet gören, boşanmış ebeveynlerden annesinin yanında yaşayan yalnız bir çocuk. Ayrıca bolca kitap okuduğunu da filmin giriş sahnesinde anlıyoruz. Kitaplardan mors alfabesinin öğrenilebileceğini de.
Eli ise, babasıyla(!) birlikte yaşayan bir vampir. Babasının bir vampir olmadığını ise kafede süt içtiği sahne söyler bize. Eli için cinayetler işleyen, kan temin eden ve kendini riske atan bu adamın, yakalanacağını anladığı zaman yüzüne döktüğü kezzap, bu nasıl bir adanmışlıktır dedirtir cinsten.

Oskar bir gece bahçede Eli ile tanışıyor. Zamanla ilişkileri derinleşerek boyut değiştiyor. Eli'ın farklılığını Oskar anlaması uzun sürmüyor.
Let the Right One In, beyaz ve kırmız bir film. Karla kaplı kasabanın masumiyetini bozan ise kan. İskandinav sakinliği ve yavaşlığı hakim. Genelde tek plan sahneler mevcut. Amerika dışında vampir filmi çekilirse nasıl olurdu sorusunun cevabı. Oskar'ın sarı saçları, beyaz teni ile Eli'ın esmer teni birleşiyor. Masumiyet ve karanlığın birleşimi, içimizde hem iyi hem de kötünün olduğunu kanıtlıyor. Karanlık bir hikayeyi tatlı tatlı izlettiriyor ve bunu yaparken bol kanlı sahneler kullanmaktan çekinmiyor.
Öne çıkması gereken birkaç sahneden de kısaca bahsetmeden geçemeyeceğim.
* Eli'ın hastaneye tırmandığı sahne ve sonrası.
* Vampirler davet edilmedikleri yere gitmezler mottosundan yola çıkarak, davet edilmediğini anlayan Eli'ın geçirdiği kriz.
* Eli'ın onu hasta edeceğini bile bile şeker yemesi.
* Oskar'ın Eli'a kan kardeşi olmayı teklif ettiği ve elini kestiği sahne.
* Havuz sahnesi ki bence en iyisiydi.

Anlamsız bulduğum sahneler de vardı elbet. Oskar'ın babasının arkadaşının gelip Oskar'la tanışmaya çalışması, hımm demek babası eşcinselmiş algısı yaratıyor. Halbuki araştırıyosun meğer baba alkolikmiş, uyarlanan kitapta öyleymiş. Alkoliklik öyle mi anlatılır yavu. Anlaşılmadığı gibi yanlış düşüncelere de salık veriyor. Aslında bu sahne filmin gidişatı ile bağlantılı da yapılmış olabilir. Oscar için eşcinselliği normalleştirmeye çalıştı belki de yönetmen. Ben anlamadım velhasıl, geçiyoruz.
Bir de ısırılan ve vampire dönüşen kadının bunu kabullenememesi. Sanki isteyen vampir olabiliyormuş da kötü olduğunu anlatmak için eklenmiş gibi. Sırıtmış, mesaj kaygılı olmuş.
Bu sahneler soru işareti yarattı fakat genelden aldığım hazzı azaltmadı. Atmosferi, oyunculuğu ve sahneleri ile ben filmi sevdim, izleyin.
Salı, Ocak 04, 2011
Brejnev
,
film
,
Gir Kanıma
,
iskandinav
,
İsveç
,
Let the Right One In
,
vampir
Ejderha Dövmeli Kız
sözde yazar
Son iki haftadır neredeyse soluksuz kitap okuyorum. Dünyada en çok satan kitap. Ülkemizde o ünvanı alamadı yanılmıyorsam ama çok satan kitaplar arasında.
Pek tabi Millenium Üçlemesinin ilk iki kitabından bahsetmekteyim. Ejderha Dövmeli Kız (The Girl With the Dragon Tattoo) ve Ateşle Oynayan Kız (The Girl Who Played With Fire). Üçüncü kitabı (The Girl Who Kicked the Hornets' Nest) heyecanla ve merakla bekliyorum.
Kitap tür olarak polisiye diye geçiyor. Bende hemen tür üzerinden en çok roman yazan ve bestseller olan Agatha Christie romanlarının tadında bir kitap okuyacağım duygusu oluştu. Ve fakat asla sadece polisiye olmadığını okurken anlıyorsunuz.
Yazar Stieg Larsson Millenim serisini 10 kitap olarak düşünür. Maalesef Dördüncü kitabın başlarında kalp krizi sebebiyle dünyadan göçer. Ne kitapların başarısını görebilir ne de kazandığı milyonları...
Kendisi de gazeteci olan Larsson; dürüst, güvenilir, kadınlarla arası iyi olan, kötülerin ipliğini pazara çıkarmaya yemin etmiş bir gazeteci olan Mikael Blomkvist ile sorunlu çocukluk yıllarından sonra pek konuşmayan, dik başlı, istemediği hiçbir şeyi yaptıramayacağınız, dövmeli, piercing'li, ufak tefek, bilgisayarlarla arası çok iyi olan Lisbeth Salander başta olmak üzere karakterler konusunda harikalar yaratmış.
Karakterleri ilk kitapta detaylıca anlatılmasının sebebi serinin devam kitaplarında da aynı kişilerin başından geçenlerin konu alınması. Ama bu detaylı giriş bölümünde bile sıkılmadım. Akıcı bir dile günümüzün insanları ve sorunları anlatılmış. Kitap elbette polisiye türünde ve çözülmesi gereken gizemli olaylar barındıyor. Ancak olaylar devam ederken kadınlara yönelik şiddet, mafya, bürokrasi, gazetecilik, nazizm, ırkçılık, sanayi, teknoloji, yasalar ve daha birçok konuya da bolca değinmekte. Kitabı güzel yapan tarafı da bu. Çevremizde yaşanan olaylar İsveç sokakları özelinden gayet güzel anlatılmış. İsveç gibi insan hakları son derece gelişmiş bir ülkede dahi yaşananlar gerçekten iç karartıcı.
Kadınlardan nefret eden erkeklere ve ırkçılığa eleştirileri -özellikle ikisinden de nefret eden biri olarak- benim yazara olan saygımı daha da arttırdı.
Kesinlikle ikinci kitap birinciden çok daha güzeldi. Birinci kitabı okurken az çok tahmin edebilmiştim. Fakat ikinci kitabın sonları beni cidden şaşırttı ve beklemediğim yerden geldi.
Üçüncüsünün eli kulağındadır yazılarını çokca okudum ama net tarihi bilmiyorum. Sonu itibariyle beni meraklara salan ikinci kitaptan sonra heyecan dorukta. Derin devlet konularına giriş yaptık sonlara doğru. Devamında mutlaka bu çetelerin ipliği pazara çıkartılacak.
Bir taraftan da düşünmüyor değilim. Biz de böyle kitaplar yazılsa ve kazara dünyada bestseller falan olsa yazar kesin Türklüğe hakaretten yargılanır. Türkiyenin kötü tanıtımı yapıldı falan denir. Ne zaman kompleksiz bir memleket olabileceğiz ve ben görürmüyüm bilmem.
Bu kadar kötü İsveçli ve kötü İsveç reklamına rağmen Stockholm'e gitmeyi çok istiyorum. Ben de ters tepti sanırım. Ne demişler reklamın iyisi kötüsü olmaz.
Eklemeden geçemeyeğim kitabın filmleri İsveç'te çekildi ve hala çekiliyor. Ama Hollywood el atmazsa olmaz. Fight Club, Seven gibi filmlerden tanıdığımız David Fincher'ın filmin yönetmeni olacağı konuşuluyor. Güzel bir film çıkarsa ne ala. Bekleyip görelim.
Pek tabi Millenium Üçlemesinin ilk iki kitabından bahsetmekteyim. Ejderha Dövmeli Kız (The Girl With the Dragon Tattoo) ve Ateşle Oynayan Kız (The Girl Who Played With Fire). Üçüncü kitabı (The Girl Who Kicked the Hornets' Nest) heyecanla ve merakla bekliyorum.
Kitap tür olarak polisiye diye geçiyor. Bende hemen tür üzerinden en çok roman yazan ve bestseller olan Agatha Christie romanlarının tadında bir kitap okuyacağım duygusu oluştu. Ve fakat asla sadece polisiye olmadığını okurken anlıyorsunuz.
Yazar Stieg Larsson Millenim serisini 10 kitap olarak düşünür. Maalesef Dördüncü kitabın başlarında kalp krizi sebebiyle dünyadan göçer. Ne kitapların başarısını görebilir ne de kazandığı milyonları...
Kendisi de gazeteci olan Larsson; dürüst, güvenilir, kadınlarla arası iyi olan, kötülerin ipliğini pazara çıkarmaya yemin etmiş bir gazeteci olan Mikael Blomkvist ile sorunlu çocukluk yıllarından sonra pek konuşmayan, dik başlı, istemediği hiçbir şeyi yaptıramayacağınız, dövmeli, piercing'li, ufak tefek, bilgisayarlarla arası çok iyi olan Lisbeth Salander başta olmak üzere karakterler konusunda harikalar yaratmış.
Karakterleri ilk kitapta detaylıca anlatılmasının sebebi serinin devam kitaplarında da aynı kişilerin başından geçenlerin konu alınması. Ama bu detaylı giriş bölümünde bile sıkılmadım. Akıcı bir dile günümüzün insanları ve sorunları anlatılmış. Kitap elbette polisiye türünde ve çözülmesi gereken gizemli olaylar barındıyor. Ancak olaylar devam ederken kadınlara yönelik şiddet, mafya, bürokrasi, gazetecilik, nazizm, ırkçılık, sanayi, teknoloji, yasalar ve daha birçok konuya da bolca değinmekte. Kitabı güzel yapan tarafı da bu. Çevremizde yaşanan olaylar İsveç sokakları özelinden gayet güzel anlatılmış. İsveç gibi insan hakları son derece gelişmiş bir ülkede dahi yaşananlar gerçekten iç karartıcı.
Kadınlardan nefret eden erkeklere ve ırkçılığa eleştirileri -özellikle ikisinden de nefret eden biri olarak- benim yazara olan saygımı daha da arttırdı.
Kesinlikle ikinci kitap birinciden çok daha güzeldi. Birinci kitabı okurken az çok tahmin edebilmiştim. Fakat ikinci kitabın sonları beni cidden şaşırttı ve beklemediğim yerden geldi.
Üçüncüsünün eli kulağındadır yazılarını çokca okudum ama net tarihi bilmiyorum. Sonu itibariyle beni meraklara salan ikinci kitaptan sonra heyecan dorukta. Derin devlet konularına giriş yaptık sonlara doğru. Devamında mutlaka bu çetelerin ipliği pazara çıkartılacak.
Bir taraftan da düşünmüyor değilim. Biz de böyle kitaplar yazılsa ve kazara dünyada bestseller falan olsa yazar kesin Türklüğe hakaretten yargılanır. Türkiyenin kötü tanıtımı yapıldı falan denir. Ne zaman kompleksiz bir memleket olabileceğiz ve ben görürmüyüm bilmem.
Bu kadar kötü İsveçli ve kötü İsveç reklamına rağmen Stockholm'e gitmeyi çok istiyorum. Ben de ters tepti sanırım. Ne demişler reklamın iyisi kötüsü olmaz.
Eklemeden geçemeyeğim kitabın filmleri İsveç'te çekildi ve hala çekiliyor. Ama Hollywood el atmazsa olmaz. Fight Club, Seven gibi filmlerden tanıdığımız David Fincher'ın filmin yönetmeni olacağı konuşuluyor. Güzel bir film çıkarsa ne ala. Bekleyip görelim.
Cuma, Temmuz 09, 2010
Arı Kovanına Tekme Atan Kız
,
Ateşle Oynayan Kız
,
Bestseller
,
David Fincher
,
Ejderha Dövmeli Kız
,
İsveç
,
Kitap
,
Lisbeth Salander
,
Mikael Blomkvist
,
Millienum
,
Roman
,
Stieg Larsson
Kaydol:
Kayıtlar
(
Atom
)
