İzlemek için epeyce geç kaldığım Coraline 2009 yapımı bir Henry Selick filmi. Henry Selick'te hatırlayacağınız üzere ilk uzun metrajlı stop-motion animasyon filmi The Nightmare Before Christmas'ın yegane yönetmeni.

Fantastik edebiyat yazarı Neil Gaiman'ın aynı adlı hikayesinden uyarlanan film; mavi saçlı, meraklı ve yalnız bir kızın maceralarını anlatıyor.

Hikaye kısaca şöyle. Coraline'ın ilgisiz ebeveynleri bahçe ile ilgili yazı yazdıklarından, kalkıp dağ başına taşınırlar. Bu arada tek başına canı sıkılan kızımız, birbirinden enteresan ve değişik komşuları ile tanışır. Hepsi başka bir gezegenden olan bu karakterlerin arasında eğri boyunlu Wyborne 'Wybie' (aynı zamanda taşınılan evin sahibesinin torunu) Coraline'a çok benzeyen fakat gözlerinde düğme olan bir bebek verecektir. Bebek diğer dünyanın bir temsilcisidir. Zaten daha sonra bulduğu küçük kapıdan geçerek diğer annesiyle (The Other Mom) tanışacaktır. Diğer dünyadaki karakterlerin hepsi kendi dünyasındandır. Tek farkla, bu dünya içinde olduğu dünyanın tam tersidir. Güzel yemekler pişer, anne-baba kızlarıyla ilgilenir, bahçe çok güzeldir. Hatta çok geveze olan Wybie hiç konuşmuyordur. En önemlisi de herkesin gözlerinde düğme olmasıdır. Coraline başta bunu umursamaz. Herşeyin fazlasıyla mükemmel olduğu bu diğer dünyada sonsuza kadar kalması için yapması gereken şeyi öğrenene kadar. Gözlerine düğme dikmek. Bunu kabul etmeyen Coraline, diğer annenin gerçek yüzüyle karşılaşır.


Yalnız bir kız çocuğu, alternatif dünya arayışları gibi klasik bir konuya sahip olsa da görselliği ve yaratılan atmosfer ile hikayeyi Coraline'ın gözlerinden izliyoruz. Öyle ki başlarda rengarenk olan herşey gerçeğin anlaşılmasıyla bir anda karanlık ve ürkütücü görünüyor. Bu yönüyle film asla sadece bir çocuk filmi değil. Özellikle ikinci yarı kasvetli, karanlık ve yer yer beni de korkutan bir atmosfere sahip.

Aslında hikayenin gidişatı Alice in Wonderland (Alice Harikalar Diyarında) ile paralellik göstermekte. Ve fakat Coraline iki dünya arasında gidip gelen ve bir diğerinde kalmaya zorlanan bir kız çocuğu olarak Alice'ten farklı. Alice harikalar diyarında dostları olan bir kız ne de olsa. Coraline için bunu söylemek zor.

Stop-motion oldukça zahmetli ve sabır isteyen bir çekim tekniği. Her saniyede 24 kare göstermek aynı zamanda her karekterin duruşunu ve mimiklerini binlerce kez yapmak, ortamı maketleri tekrar tekrar tasarlamak demek. Filmin stop-motion olarak çekilmesine Henry Selick ve Neil Gaiman birlikte karar vermişler. İyi de etmişler. Stop-motion çekilmeseyi izlemesi bu kadar keyifli olmayabilirdi.

Son olarak kitabı okumadığımı belirtmek isterim. Filmden çıkardığım mesaj ise haline şükret ve hayattan ne istediğine dikkat et oldu.

Çocukken sevdiğim öykülerden biridir Alice Harikalar Diyarında. Alice büyür küçülür, olmadık kapılardan girer, tavşanlarla konuşur hatta çay partileri düzenler.

Lewis Carroll'un 19.yy'da hayatımıza kattığı bu öyküyü Tim Burton yorumuyla izleyebileceğimi öğrenince havalar uçtum. Kadrosuna gediklisi Johnny Depp ile sevgili eşi Helena Bonham Carter'ı da alarak başlamış filme.


Ne de olsa Tim Burton, modern zamanların, karanlık atmosferlerin, uçuk kaçık öykülerin zamane masalcısı. Beetlejuice, Edward Scissorhands, Big Fİsh, Corpse Bride, Ed Wood gibi çok sevdiğim filmlerin yaratıcısı.

En baştan filmi 3D çekmemiş Tim Burton. Sonradan 3D'ye çevirmiş ve görüntü kaybı yaşamış maalesef. Tabi bu soruna bir de tüm salonlarda dublajlı olarak izleme zorunluluğu eklenmekte, ben de mecburen, ne yazık ki, kahretsin öyle izledim. Ne de olsa çocuk filmi, işin içinde Walt Disney var. Seçenek bile sunmadan dublajlı kopyaları dayamışlar. Zaten atmosferde Walt Disney'den mi etkilendiğindir bilinmez beklediğim kadar karanlık olmamış.

Karakterler Tim Burton'a ait elbette. Kırmızı Kraliçe ve Çılgın Şapkacı filmi sırtlamış. Alice karakterini oynanyan Mia Wasikowska sanki biraz zorlama olmuş, yakışmamış. Şapkacıya torpil geçildiği ise aşikar. Karakteri Johnny Depp oynadığından ve döktürdüğnden ses etmiyoruz. Filmin sonundaki dans sahnesi hariç. Onu da Johnny değil de dublörü David Bernal oynamış, performansı çok etkilemesin artık napalım.

Filmde Alice'in ve şapkacının kıyafetleri çok başarılıydı. Johnny Depp'in her sete kendi kıyafetleri ile gittiğini düşünürsek oldukça eğlenceli bir gardropa sahip olsa gerek.

Diyolagların çok daha uzun olmasını bekledim açıkcası. Çay partisinin uzun sürmesini, Cheshire Cat'in daha çok gözükmesini, mavi tırtıl'ın uzun uzun konuşmasını istedim. Ne de olsa filmi belli bir süreye sıkıştırma derdim yok benim:) Masal devam etmeli.

Dikkat! Aşağıdaki bölüm filmin sonuyla ilgili.
Hikayenin orijinal sonunun nasıl olduğunu hatırlayamadığımdan Alice'in birden iş kadınına dönmesi de bana acayip geldi. Yelek giymiş tavşanların peşinden koş, Jabberwocky öldür, nargile içen mavi bir tırtıl'la konuş. Sonrada iş kadını ol, Çin'e git. Olmadı Alice olmadı.
Dikkat! Yukarıdaki bölüm filmin sonuyla ilgili.

Koskaca Tim Burton'a akıl verecek değilim elbet. Kendisini severim sayarım. Bundan sonra hiç güzel film yapmasa da önceki şaheserler için yine severim. Ama üzülerek söylüyorum ki Alice in Wonderland beklediğim gibi olmamış diyor, her şeye rağmen kellesini getirin demiyorum. Bunda elbette Türkçe dublajın büyük etkisi olduğunu kabul ediyorum. Pek tabi sıradaki filmi bekliyorum.

Flash'ta hazırlanmış 4 dakikalık bir animasyon. Çok şirin, harika bir film olmuş. İzleyelim, izlettirelim :)